Mahalaga na maunawaan nating ang langit man ay may pintuan. Hindi nga lang ito gaya nang karaniwang nakikita natin sa mga pelikula, nababasa sa mga libro at kathang isip lamang ng mga tao. Ang pintuan ng langit ayon sa Biblia ay walang iba kundi ang “bahay ng Dios” na mababasa sa Genesis 28:17. “At siya’y natakot, at kaniyang sinabi, Kakilakilabot na dako ito! ito’y hindi iba kundi bahay ng Dios, at ito ang pintuan ng langit.”

Sa talatang ito ay mababasa natin ang pangitain na nakita ni Jacob sa kaniyang panaginip. Sa kaniyang panaginip ay nakita niya ang isang hagdan na mula sa lupa ay umaabot hanggang langit, at doon ay kaniyang nakita ang mg anghel ng Dios na nagmamanhik manaog doon. At doon ay ipinahayag sa kaniya ng Dios ang kapangakuan na ang kaniyang binhi ay dadami gaya nang pangako ng Dios sa kaniyang mga magulang na sina Abraham at Isaac, at higit sa lahat ay pangakong saan man siya pumaroon ay hindi siya iiwan ng Dios.

Ang bahay ng Dios sa Biblia ay ang Templong ipinagawa ni David, na siyang Templo sa Jerusalem. Subalit ang templong ito ay giniba at ilang beses na ipinatayo at muling giniba.

Pagdating ng Panginoong Hesus, sa Kaniyang pangangaral ay ipnakilala Niya na ang Kaniyang katawan ay templo. Kalaunan ay ipinaunawa Niyang ang iglesia na Kaniyang itinayo ay ang templo na Siya ang puno nito. (Hebreo 3: 4, 6 ) Sapagka’t ang bawa’t bahay ay may nagtayo; datapuwa’t ang nagtayo ng lahat ng mga bagay ay ang Dios.Datapuwa’t si Cristo, gaya ng anak ay puno sa bahay niya; na ang bahay niya ay tayo, kung ating ingatang matibay ang ating pagkakatiwala at pagmamapuri sa pagasa natin hanggang sa katapusan.

At ang sinumang pumasok sa Kaniya ay makakasumpong ng kapangahingan, na ang kahulugan ay kung sinuman ang ibig na maging bahagi Niya o ng Kaniyang iglesia, ay makakasumpong ng kapayapaan at kapanatagan. (Juan 10: 7, 9) Muli ngang sinabi sa kanila ni Jesus, Katotohanan, katotohanang sinasabi ko sa inyo, Ako ang pintuan ng mga tupa. Ako ang pintuan; ang sinomang taong pumasok sa akin, ay siya’y maliligtas, at papasok at lalabas, at makasusumpong ng pastulan.

Subalit ang pagpasok dito ay hindi magiging madali sapagkat ang pahayag ni Hesus ay makipot ang daan. Ang kagandahan nito, makipot man ang daan subalit ang patutunguhan nito ay ang buhay na walang hanggan. Ang utos ay malinaw, “Kayo’y magsipasok sa makipot na pintuan: sapagka’t maluwang ang pintuan, at malapad ang daang patungo sa pagkapahamak, at marami ang doo’y nagsisipasok. Sapagka’t makipot ang pintuan, at makitid ang daang patungo sa buhay, at kakaunti ang nangakakasumpong noon.” (Mateo 7: 13-14)

Sa mga nakasumpong at nakapasok na sa pintuang makipot, ano ang ibig ipaunawa ng Biblia?

Nang utusan tayong magsipasok sa makipot na pintuan (iglesia), sinabi ni Hesus na kailangan nating “magpilit” sapagkat marami ang magsisikap na pumasok ngunit hindi mabibigyan ng pagkakataon. Ang pagpupumilit ay nangangahulugan ng ibayong pagsisikap na maging bahagi ng iglesia o ng katawan ng ating Panginoong Hesus. Maraming gustong maglingkod sa Dios ngunit hindi pinahahalagahan ang pagpasok sa pintuang makipot (iglesia). (Lukas 13: 24) Magpilit kayong magsipasok sa pintuang makipot: sapagka’t sinasabi ko sa inyo na marami ang mangagsisikap na pumasok, at hindi mangyayari.

Gaya nang pahayag hindi magiging madali ang pagpasok sa pintuang makipot, maraming magiging kahadlangan at nangangailangan ng malaking pagtitiis sa paglilingkod sa Dios. Sa pagtitiis ay makakasumpong tayo ng malaking kabanalan, at itinulot ng Dios na maranasan natin ang maraming tiisin upang makalikha tayo ng ibayong kabanalan.

Bukod sa mga pagtitiis, nariyan din ang mga kasalanang maaaring pumigil at humadlang sa atin. Siyempre, hindi titigil ang kalaban ng Dios hangga’t hindi tayo napagwawagian. Gagawin niya ang lahat para mahikayat tayong tumalikod sa Dios, at ito ay sa pamamagitan ng mga tukso at kaway ng sanlibutang ito na siyang pipigil sa atin na gawin ang kalooban ng Dios. Kaya naman, kailangan nating mapagtagumpayan ang mga pagkakasalang ito. (Hebreo 12: 1) Kaya’t yamang nakukubkob tayo ng makapal na bilang ng mga saksi, itabi namang walang liwag ang bawa’t pasan, at ang pagkakasalang pumipigil sa atin, at ating takbuhing may pagtitiis ang takbuhing inilagay sa harapan natin.

Bukod dito, hindi lahat ng mga naglilingkod sa Dios ay pare-parehong matitibay ang pananampalataya. Mayroong ilan na hindi pa nagiging lubos o ganap ang paniniwala at pag-asa sa Dios. Kaya naman, sa maraming mga bagay ay agad na nasusumpungan sa panghihina. Kumbaga sa katawan, marami ang masasaktin at agad na bumibigay kapag dinadapuan ng karamdaman. (1 Corinto 11:30) Dahil dito’y marami sa inyo ang mahihina at mga masasaktin, at hindi kakaunti ang nangatutulog.

Dahil dito, hindi lahat ay nakapanatili sa makipot na pintuan (iglesia). Ang iba ay nagsitalikod sa pananampalataya bunga ng kahinaan, tukso at kaway ng sanlibutan. Ang iba ay nahikayat ng mga maling aral ng pananampalataya. At ang ilan ay naging kalaban ng mga tunay na aral ng ating Panginoong Dios. (1 Tim. 4:1; 2 Tim. 3:7-9)

Kaya naman, madaling sabihin na kung bilang ng mga maliligtas ang pag-uusapan, tiniyak ng Biblia na hindi ito marami, sapagkat ayon sa Biblia, “kaunti lamang ang makakasumpong niyaon.”  At sino ang mga kaunting ito na sinasabi ng Biblia?

Maliwanag ang pahayag, ang nagpipilit na makapasok sa makipot na pintuan ay mabibigyan ng malaking pagkakataon upang masumpungan ang buhay. Ibig sabihin, kapag ang tao ay hindi man lang nagsikap, o hindi pinahalagahan ang panawagang ito ng Panginoon, huwag umasa ang taong yaon na makakasumpong siya ng buhay.

Ang pagpasok sa makipot na pintuan (iglesia`) ay nangangahulugan ng ibayong pagsunod sa kalooban ng Dios. Ang pagtalima sa kalooban ng Dios ay hindi magiging madali, sapagkat kailangan ang malaking sakripisyo upang maganap ito. Sinumang sumusunod sa kalooban Niya ay kailangang talikuran ang sariling kagustuhan, at pasanin ang krus na ipinapapasan ng Panginoon. (Lukas 9: 23) At sinabi niya sa lahat, Kung ang sinomang tao ay ibig sumunod sa akin, ay tumanggi sa kaniyang sarili, at pasanin sa arawaraw ang kaniyang krus, at sumunod sa akin.  Ang pagsunod sa Dios ay pagpasan ng krus sa lahat ng araw ng buhay. Hindi minsan lamang sa isang taon o kung kailan lamang natin maisipan kundi sa lahat ng pagkakataon.

At ang sinumang naghahangad na sumunod at tumalima sa kalooban ng Dios ay walang magiging katuwiran o dahilan sa sarili. Lahat ng bagay ay isasakripisyo natin kung gusto nating maging karapatdapat sa Kaniya. Ang magiging pangunahin sa atin ay walang iba kundi ang paglilingkod sa Dios at pagganap ng Kaniyang mga kalooban. Magiging ikalawa na lamang sa atin ang mga bagay na dati ay inaakala nating mahalaga gaya ng mga mahal natin sa buhay, negosyo, kabuhayan at mahahalagang gampanin. (Lukas 9: 59-62) At sinabi niya sa iba, Sumunod ka sa akin. Datapuwa’t siya’y nagsabi, Panginoon, tulutan mo muna akong makauwi at mailibing ko ang aking ama. Datapuwa’t sinabi niya sa kaniya, Pabayaan mong ilibing ng mga patay ang kanilang sariling mga patay; datapuwa’t yumaon ka at ibalita mo ang kaharian ng Dios. At ang iba nama’y nagsabi, Susunod ako sa iyo, Panginoon; datapuwa’t pabayaan mo akong magpaalam muna sa mga kasangbahay ko. Datapuwa’t sinabi sa kaniya ni Jesus, Walang taong pagkahawak sa araro, at lumilingon sa likod, ay karapatdapat sa kaharian ng Dios.

Bukod sa mga sari-saring sakripisyo, tatanggapin din natin ang pag-uugaling itinakda sa loob ng iglesia samakatuwid ay ang pagpapakabanal sa lahat ng paraan ng pamumuhay. Bawat miyembro kung gayon, ay tatalikod sa dating pagkataong sumama dahil sa pandaraya ng kaaway ng Dios. Ang Banal na Espiritu ng Dios ang tutulong sa atin upang magawa natin ito. (1 Tim. 4:7-8) Datapuwa’t itakuwil mo ang mga kathang masasama at walang kabuluhan. At magsanay ka sa kabanalan: Sapagka’t sa pagsasanay ng katawan ay may kaunting pakinabang, nguni’t ang kabanalang sa lahat ng mga bagay ay pinakikinabangan, na may pangako sa buhay na ito, at sa darating.

Hindi magiging madali ang pagsasanay sa kabanalan. Bibilang ito ng mga panahon at ng maraming pagsubok at pagtitiis. Dadalawin tayo ng mga hindi karaniwang pagsubok ng buhay kaya nangangailangan tayo ng katapangan at katatagan upang harapin at pagtagumpayan ang mga ito. Sa lahat ng mga ito ay layunin ng Panginoong Dios na palitawin ang tunay nating pananampalataya. (1 Pedro 1: 6-7) Na ito ang inyong totoong ikinagagalak, bagama’t ngayo’y sa sangdaling panahon, kung kailangan, ay pinalumbay kayo sa muli’t muling pagsubok, Upang ang pagsubok sa inyong pananampalataya na lalong mahalaga kay sa ginto na nasisira bagama’t ito’y sinusubok sa pamamagitan ng apoy, ay masumpungan sa ikapupuri at ikaluluwalhati at ikararangal sa pagpapakahayag ni Jesucristo:

Bakit kailangang pagtagumpayan ang lahat ng mga ito?

Gaya nang pahayag ng Biblia, ang mga pagsubok ay tinatawag na matuwid na paghuhukom ng Dios sa Kaniyang bahay. Noon pa man ay nararanasan na ito ng mga unang naglingkod sa Kaniya. Ang layunin ng Dios ay upang bukod na mahatulan ang mga lingkod  upang hindi mapasama sa itinakdang araw ng paghuhukom ng mga mabuti at masama. Ang paghuhukom ng Dios ay paraan ng Kaniyang pagpili upang sinumang makapagtagumpay ay mapabilang sa mga pagkakalooban ng pangakong gantimpala, ang buhay na walang hanggan. (1 Pedro 4: 17-19) Sapagka’t dumating na ang panahon ng pasimula ng paghuhukom sa bahay ng Dios: at kung mauna sa atin, ano kaya ang wakas ng mga hindi nagsisitalima sa evangelio ng Dios? At kung ang matuwid ay bahagya ng makaliligtas, ang masama at ang makasalanan ay saan kaya magsisiharap? Kaya’t ipagkatiwala naman ng nangagbabata ayon sa kalooban ng Dios ang kanilang mga kaluluwa sa paggawa ng mabuti sa tapat na Lumalang.

Dahil dito ano ang ipinapayo sa atin ng Biblia?

“Mga kapatid, yamang may kalayaan ngang makapasok sa dakong banal sa pamamagitan ng dugo ni Jesus, Sa pamamagitan ng daang bago at buhay na kaniyang itinalaga sa atin, sa pamamagitan ng tabing, sa makatuwid baga’y sakaniyang laman; At yamang may isang Dakilang Saserdote na pangulo sa bahay ng Dios; Tayo’y magsilapit na may tapat na puso sa lubos na pananampalataya, na ang ating mga puso na winisikan mula sa isang masamang budhi: at mahugasan ang ating katawan ng dalisay na tubig, Na ating ingatang matibay ang pagkakilala ng ating pagasa upang huwag magalinlangan: sapagka’t tapat ang nangako:” (Hebreo 10: 19-23)

Ang payo ng Biblia ay malinaw, na huwag nating sayangin ang pagkakataong ibinigay sa ating lahat na napabilang sa Kaniyang katawan (iglesia). Ingatan natin ang pagkakilala ng ating pagasa sa pamamagitan ng pagpapakita ng lubos na pananampalataya at pagtalima sa Kaniyang mga kalooban.

Alalahanin nating walang papasok sa kaharian ng Dios na anumang bagay na marumi (Apoc.21: 27). Ngayon pa lamang ay imarka na natin sa ating mga puso at isipan na ang tanging paraan upang makapasok doon ay ang pagpapakabanal sa lahat ng paraan ng ating mga pamumuhay. At anumang anyo ng kasamaan at kaway ng sanlinbutan ay ating iwasan at iwaksi.

Ipinayo ni Apostol Pablo na tumakbo tayo o maglingkod na may pagpipigil. Hampasin natin o disiplinahin ang ating mga sarili sapagkat kinakailangan ito upang makapagtagumpay tayo. (1 Corinto 9: 25-27) At ang bawa’t tao na nakikipaglaban sa mga palaruan ay mapagpigil sa lahat ng mga bagay. Ginagawa nga nila ito upang magsipagtamo ng isang putong na may pagkasira; nguni’t tayo’y niyaong walang pagkasira. Ako nga’y tumatakbo sa ganitong paraan, na hindi gaya ng nagsasapalaran; sa ganito rin ako’y sumusuntok, na hindi gaya ng sumusuntok sa hangin: Nguni’t hinahampas ko ang aking katawan, at aking sinusupil: baka sakaling sa anomang paraan, pagkapangaral ko sa iba, ay ako rin ay itakuwil.