A New Heaven and a New Earth

(From the Sermon entitled, “Ang Bagong Langit at Bagong Lupa na Tinatahanan ng Katuwiran,” for dates March 5 and 8, 2015)

world2

It is without question that many people nowadays lack understanding of the will of God. People did not have time to study the Holy Scriptures because they don’t find it interesting and helpful in their lives. No wonder, they do not know the plans of the Lord.

An example of this is our topic about the new heaven and the new earth. What does the Bible tells us about the new heaven and the new earth? The Bible tells us, “But in keeping with his promise we are looking forward to a new heaven and a new earth, where righteousness dwells.” (2 Peter 3:13) 

One of the most sought promises of God to all faithful is the new heaven and the new earth. But, when will this happen or come? What does the Bible tells us about this new heaven and new earth?

The Bible reveals, “as you look forward to the day of God and speed its coming. That day will bring about the destruction of the heavens by fire, and the elements will melt in the heat.” (2 Peter 3:12) Apostle Peter tells us that on the day of God, the heavens and the earth we see today will no longer exist. It will be destroyed by fire and be melted. Why will it be melted? What is the plan of God about the earth? Or to the heavens that we see now?

Apostle Peter further explains that the heavens and the earth we see now is reserved unto fire. God will destroy all the wickedness of this earth and that includes not only the people, but as well as the heavens and the earth that we see today. In fact, Peter says, “By these waters also the world of that time was deluged and destroyed. By the same word the present heavens and earth are reserved for fire, being kept for the Day of Judgment and destruction of the ungodly.” (2 Peter 3:6-7)

Why is this going to happen? Is this what He originally planned when He created earth and all of the other creations? The truth is, this is not what God really wanted to happen. The original plan of God for men is to let them live eternally in the Garden of Eden.

However, when sin entered because of the devil’s deceits, death came to men. The effect of sin to mankind is death (Romans 6:23). Therefore, the eternal life, which was originally given to mankind, was taken away from mankind because mankind has committed sin against God. Death (physical) came to men.

Not only this happened to mankind when it committed sin against God, the pure thoughts of mankind slowly became corrupted and wicked. The deceits of the devil slowly took over the minds and hearts of many people. Darkness covered the brightness of this world. People were lost and turned away from God’s will and commands. They followed the desires of their own hearts and did not accept God’s rebukes. They followed the teachings of the devil, which led them astray.

We should not really wonder why these things are happening now with many people. From the start, people have evaded the truth and they walk on the path of their own righteousness, away from the righteousness of God. Since the path that they are trying to walk on is wrong, we should not expect that it’s going to become right and will make reparations for their lives. What people think is not always right. Usually it will lead them to destructions and death. The Bible clearly says, “There is a way that appears to be right, but in the end it leads to death.” (Proverbs 16:25)

The world’s poverty and chaos that we experience and see are nothing but a simple effect of the mistakes of the earlier people. And these mistakes are what people nowadays are continuously walking into. The world is heading to its destructions (Matthew 24:3-8, 21-22).

Even if people seek peace and progress towards prosperity, unfortunately, the present world has no hope and chance at all. The world was given to the hands of the wicked, ultimately, it is now waiting for destructions.

People might think that we are being too harsh about the current earth’s conditions. The hopelessness is not an invention coming from us. The earth and everything on it will pass away, but the words of God will not. We are just telling the ultimate truth and people might hope for a better world, but it will not come.

People might seek peace; chaos and destructions will continue to come. The Bible tells us, “‘Peace, peace,’ they say,

when there is no peace.” (Jeremiah 6:14) Apostle Paul also tells us, “While people are saying, “Peace and safety,” destruction will come on them suddenly, as labor pains on a pregnant woman, and they will not escape.” (1 Thessalonians 5:3)

Examine the present condition of life today. According to Apostle Paul, in the end times people will be lovers of their own selves, money and will become disobedient to their parents. They lost time to examine the will of God, and so we should not wonder why the world has become dangerous (2 Timothy 3:1-5)

If we ask the Bible, is there a hope for this present world? The Bible answers this negatively. The Decision of God is final. It is waiting to be executed. The end of the life on earth is very near. The Bible tells us, “The Lord, the Lord Almighty, will carry out the destruction decreed upon the whole land.” (Isaiah 10:23)

Our God is a jealous God, and He will bring destruction to earth because people made Him jealous, “Therefore wait for me,” declares the Lord, “for the day I will stand up to testify. I have decided to assemble the nations, to gather the kingdoms and to pour out my wrath on them— all my fierce anger. The whole world will be consumed by the fire of my jealous anger.” (Zephaniah 4:8)

How will God bring His anger to earth?

The earth and the heavens that we see now will be gone soon. The fire will consume everything on earth. All will be melted and waisted. The Bible tells us, “But the day of the Lord will come like a thief. The heavens will disappear with a roar; the elements will be destroyed by fire, and the earth and everything done in it will be laid bare.” (2 Peter 3:10)

What should we do now to escape God’s wrath here on earth?

The Bible’s answer to this is simple. We should not conform to this world. Our thoughts and actions should be different from what the world is doing today (Romans 12:2). We should avoid things that will make God jealous and angry, and let us do what He desires for us to do, to be holy and perfect in His sight.

The prophesy of the Bible is clear, the wicked will continue to be wicked, and the holy will continue to be holy. We should choose what is best for us. Let us choose what can give us victory and triumph over the wickedness of this current world. The Bible tells us, “Then he told me, “Do not seal up the words of the prophecy of this scroll, because the time is near. Let the one who does wrong continue to do wrong; let the vile person continue to be vile; let the one who does right continue to do right; and let the holy person continue to be holy.” (Revelations 22:10-12)

If the earth today is just waiting for its destructions, faithful are waiting for God’s promise. The reward will be given to those who believe and overcome everything when He comes back. However, the wrath of His punishment will also be given to those who did not recognize and did not follow His will.

Faithful do not hope for what they see. They know that things that are seen will eventually end. Things that are unseen are eternal. Faithful hope for things that are unseen and eternal. What we wait and hope for now is the promise of the Lord, “But in keeping with his promise we are looking forward to a new heaven and a new earth, where righteousness dwells.” (2 Peter 3:13)

When Christ comes, He will take all His followers and believers with Him in heaven and will be rewarded with everlasting life. Those who are dead will be resurrected to receive the eternal life. The Bible tells us, “According to the Lord’s word, we tell you that we who are still alive, who are left until the coming of the Lord, will certainly not precede those who have fallen asleep. For the Lord himself will come down from heaven, with a loud command, with the voice of the archangel and with the trumpet call of God, and the dead in Christ will rise first. After that, we who are still alive and are left will be caught up together with them in the clouds to meet the Lord in the air. And so we will be with the Lord forever.” (1 Thessalonians 4:15-17)

The Bible describes how the faithful will experience the new heaven and the new earth, all designed especially for them. The book of the Revelations reveals, “Then I saw “a new heaven and a new earth,” for the first heaven and the first earth had passed away, and there was no longer any sea. I saw the Holy City, the new Jerusalem, coming down out of heaven from God, prepared as a bride beautifully dressed for her husband. And I heard a loud voice from the throne saying, “Look! God’s dwelling place is now among the people, and he will dwell with them. They will be his people, and God himself will be with them and be their God. ‘He will wipe every tear from their eyes. There will be no more death’ or mourning or crying or pain, for the old order of things has passed away.” He who was seated on the throne said, “I am making everything new!” Then he said, “Write this down, for these words are trustworthy and true.” (Revelations 21:1-5)

Let us remember that being holy and being sanctified are a very important task that we should fulfill presently. The future of our souls depends on how we seek to be righteous today. Also, remember that no abominations shall enter the kingdom of heaven (Revelations 21:27), therefore doing good and holy deeds are indeed very important.

The Bible emphasizes, “Or do you not know that wrongdoers will not inherit the kingdom of God? Do not be deceived: Neither the sexually immoral nor idolaters nor adulterers nor men who have sex with men nor thieves nor the greedy nor drunkards nor slanderers nor swindlers will inherit the kingdom of God.” (1 Corinthians 6:9-10)

We should try to follow Paul’s advise, “Put to death, therefore, whatever belongs to your earthly nature: sexual immorality, impurity, lust, evil desires and greed, which is idolatry.” (Colossians 3:5) 

Putting to death all earthly nature means avoiding and throwing it all away from our lives. We should be training ourselves to holiness to be able to become triumphant. Apostle Paul says, “Have nothing to do with godless myths and old wives’ tales; rather, train yourself to be godly. For physical training is of some value, but godliness has value for all things, holding promise for both the present life and the life to come.” (1 Timothy 4:7-8)

(Filipino Translations)

Maraming mga tao ang kaunti lamang ang kaalaman pagdating sa mga bagay na magaganap sa hinaharap. Hindi naman ito nakapagtataka sapagkat marami walang panahon pagdating sa mga kalooban ng Dios. Ang mga tao ay hindi naging interesado sa mga bagay na nakasulat sa Biblia, na siyang naging dahilang upang hindi nila maunawaan ang mga plano ng Dios.

earth fire

Gaya halimbawa ng tinutukoy natin sa araling ito, ang Biblia ay may binabanggit na bagong langit at bagong lupa. Ano nga ba ang kahulugan ng mga ito? Bakit may bagong langit at may bagong lupa? Ano ang dapat nating maunawaan at maintindihan tungkol dito?

Sinabi ng Biblia, “Nguni’t, ayon sa kaniyang pangako, ay naghihintay tayo ng bagong langit at ng bagong lupa, na tinatahanan ng katuwiran.” (2 Pedro 3:13) Samakatuwid, isa sa mga hinihintay ng mga lingkod ng Dios ang bagong langit at ang bagong lupa bilang katuparan ng pangako ng ating dakilang Dios. Kailan at paano magaganap ito?

Sinabi ng Biblia, “Na ating hinihintay at pinakananasa ang pagdating ng kaarawan ng Dios, na dahil dito’y ang sangkalangitan na nagniningas ay mapupugnaw, at ang mga bagay sa langit ay matutunaw sa matinding init.” (2 Pedro 3:12) Pagdating ng kaarawan ng Panginoong Dios, ang langit at lupa na nakikita natin ngayon ay hindi na natin makikita pang muli, sapagkat ito ay magniningas at mapupugnaw sa matinding init. Bakit kailangang ito ay mapugnaw sa matinding init? Ano ang nakatalagang maganap sa sanlibutang ito? Sa langit at lupa na nakikita natin sa kasalukuyan?

Ang langit at lupa na nakikita natin ngayon ay nakalaan sa apoy sa araw ng paghuhukom at paglipol ng Dios sa mga taong masasama. Katunayan sinabi ng Biblia, “Na sa pamamagitan din nito ang sanglibutan noon, na inapawan ng tubig, ay napahamak: Nguni’t ang sangkalangitan ngayon, at ang lupa, sa pamamagitan ng gayon ding salita ay iningatang talaga sa apoy, na itinataan sa araw ng paghuhukom at ng paglipol sa mga taong masama.” (3 Pedro 3:6-7)

Bakit kailangang humantong sa ganitong kalagayan? Ito ba ang sadyang kalooban ng Dios nang Kaniyang pasimulang lalangin ang tao sa ibabaw ng sanlibutang ito? Sa katunayan, hindi ito ang orihinal na plano ng Dios nang likhain Niya ang tao. Ang tao ay nakatakda sanang mabuhay nang walang hanggan sa paraiso ng Eden na pinaglagyan sa kanila.

Subalit, nang pumasok ang kasalanan dahilan sa pandaraya ng Diablo, nagkaroon ng kamatayan ang tao. Ang naging kabayaran ng kanilang pagkakasala ay ang kamatayan (Roma 6:23). Samakatuwid, ang dapat sanang walang hanggang buhay na tinatamasa ng tao sa hardin ng Eden ay naglaho mula nang sila ay magkasala sa ating Panginoong Dios. Nagkaroon ng hangganan ang buhay ng tao sa pagkakaroon ng pisikal na kamatayan.

Hindi lamang ito ang idinulot ng pagkakasala ng tao. Ang malinis na pagiisip ng tao ay unti-unting napalitan ng kasamaan. Ang panunukso ng Diablo ay nagawang makapagtagumpay sa tao. Natakpan ng kadiliman ang liwanag na bumabalot sa sanlibutan. Ang mga tao ay tunay na naligaw sa palatuntunan ng Dios. Kanilang tinalima ang kanilang sariling katuwiran at tinaggihan ang mga aral at katotohanan ng Dios. Kanilang tinalima ang mga aral ng Diablo na nagligaw sa kanilang mga puso papalayo sa mga tunay na kalooban ng Dios.

Kaya’t hindi nakapagtataka kung bakit ganito ang naging likas na ugali ng mga tao sa sanlibutan. Umpisa pa lamang ay mali na ang landas na kanilang tinatahak at ito ay papalayo sa Dios. At dahil mali na sa pasimula pa lamang, huwag tayong umasa na magiging tumpak ito at magdudulot sa tao ng maayos na pamumuhay. Ang inaakala ng taong matuwid ay hindi tunay na matuwid, manapa, ito ang maghahatid sa kanila sa kapahamakan. Sinabi ng Biblia, “May daan na tila matuwid sa tao, nguni’t ang dulo niyaon ay mga daan ng kamatayan.” (Kawikaan 16:25)

Ang mga kahirapan at kaguluhang ating nararanasan at nakikita sa kasalukuyan ay epekto na lamang ng mga pagkakamaling nilakaran ng mga tao. At ang mga pagkakamaling ito ay patuloy na tinatahak ng marami sa ngayon. Patungo sa tiyak na kapahamakan ang sanlibutang ito. (Mateo 24: 3-8, 21-22)

Bagaman sikapin ng marami na magkaroon ng kapayapaan, katiwasayan at pagunlad, nakalulungkot sabihin, subalit wala nang pag-asa ang kasalukuyang sanlibutang ito. Palibhasa’y naibigay na sa masama ang sanlibutang ito, naghihintay na lamang ang tuluyan nitong pagkawasak.

Maaaring sabihin ng ilan na masyado naman tayong malupit sa pagsasalita tungkol sa kalagayan ng sanlibutang ito. Subalit, hindi sa atin nagmula ang kawalan ng pagasang ito. Ang sanlibutang ito ay lilipas at ang lahat ng mga bagay na naririto, ngunit ang mga salita ng Dios ay hindi kailanman lilipas.

Kahit sikapin ng tao na magtamo ng kapayapaan sa lupa, kaguluhan pa din ang makikita nito. Gaya nang pahayag, “na sinasabi, Kapayapaan, kapayapaan; gayon ma’y walang kapayapaan.” (Jeremias 6:14) Ganito din ang pahayag ni Apostol Pablo, “Pagka sinasabi ng mga tao, Kapayapaan at katiwasayan, kung magkagayo’y darating sa kanila ang biglang pagkawasak, na gaya ng pagdaramdam, sa panganganak ng babaing nagdadalang- tao; at sila’y hindi mangakatatanan sa anomang paraan.” (1 Tesalonica 5:3)

Dagdag pa dito ang hula ni Pablo tungkol sa naging kaasalan ng maraming tao. Sila ay naging maibigin sa kanilang sarili, sa salapi at naging masuwayin sa kanilang mga magulang. Nawalan ang tao ng panahon upang siyasatin ang kalooban ng Dios kung kaya’t hindi dapat pagtakhan kung bakit ang sanlibutang ito ay naging mapanganib (2 Timoteo 3:1-5).

Kung tatanungin natin ang Biblia, may pagasa pa ba ang kasalukuyang sanlibutan? Ang sagot ng Biblia, wala nang pagasa. Nakapagpasiya na ang Dios, darating ang kawakasan sa lupa gaya nang sinabi, “Sapagka’t ang kagibaan, at ang ipinasiya, gagawin ng Panginoon, ng Panginoon ng mga hukbo, sa gitna ng buong lupa.” (Isaias 10:23)

Ang Dios ay mapanibughuing Dios at Kaniyang ibubuhos ang malaking galit bunga ng Kaniyang paninibugho sa tao gaya nang sinabi, “Kaya’t hintayin ninyo ako, sabi ng Panginoon, hanggang sa kaarawan na ako’y bumangon sa panghuhuli; sapagka’t ang aking pasiya ay pisanin ang mga bansa, upang aking mapisan ang mga kaharian, upang maibuhos ko sa kanila ang aking kagalitan, sa makatuwid baga’y ang aking buong mabangis na galit; sapagka’t ang buong lupa ay sasakmalin, ng silakbo ng aking paninibugho.” (Zefanias 3:8)

Paano ipalalasap ng Dios ang malaking galit dito sa lupa?

Ang lupa at langit na ating nakikita ay hindi na natin muling makikita pa. Kaya’t ang apoy ang magbibigay ng kawakasan dito sa lupa. Sinabi ito ng Biblia, “Datapuwa’t darating ang araw ng Panginoon na gaya ng magnanakaw; na ang sangkalangitan sa araw na iyan ay mapaparam na kasabay ng malaking ugong, at ang mga bagay sa langit ay mapupugnaw sa matinding init, at ang lupa at ang mga gawang nasa lupa ay pawang masusunog.” (2 Pedro 3:10) 

Ano ngayon ang dapat nating pagsikapan upang tayo ay malingid sa dakilang kagalitang ipalalasap ng Dios dito sa ibabaw ng sanlibutan?

Ang sagot ng Biblia ay simple lamang. Huwag tayong makiayon sa sanlibutang ito. Magiba tayo ng pagiisip upang makita ang malaking kaibahan natin sa takbo ng kaisipan at gawi ng maraming mga tao (Roma 12:2). Layuan natin ang mga bagay na tunay na ikinagagalit ng Dios at pagsikapan nating maging banal sa Kaniyang harapan, bagay na nakaligtaang gawin ng marami.

Ang hula ng Biblia ay maliwanag, marami ang magpapakasama pa at ang mga matuwid naman ay magpapakatuwid pa. Mamimili lamang tayo kung saan tayo lulugar. Sikapin nating doon tayo mapapabilang sa mga makapagtatagumpay. Gaya nang sinasabi, “Ang liko, ay magpakaliko pa:at ang marumi, ay magpakarumi pa:at ang matuwid, ay magpakatuwid pa:at ang banal, ay magpakabanal pa. Narito, ako’y madaling pumaparito; at ang aking ganting- pala ay nasa akin, upang bigyan ng kagantihan ang bawa’t isa ayon sa kaniyang gawa.” (Apocalipsis 22:10-12)

Kung ang sanlibutang ito ay naghihintay na lamang sa apoy na susupok sa kaniya, tayo namang mga lingkod ay naghihintay sa pangako ng ating dakilang Dios. Nakalaan ang gantimpala sa mga nagtapat sa Kaniyang muling pagbabalik. Nakalaan din ang parusa sa kanilang mga hindi kumilala at tumalima sa Kaniyang mga kalooban.

Hindi tayo umaasa sa sanlibutang ito na ating nakikita sa sanlibutan, sapagkat ito ay may kawakasan. Gaya nang sinabi ng Biblia, tayo ay umaasa sa mga bagay na hindi nakikita sapagkat yaong mga bagay na nakikita ay may hangganan ngunit yaong mga bagay na hindi nakikita ay magpakaylanman.

Ang ating hinihintay ay ang pangakong ipakikita sa atin ang bagong langit at bagong lupa, “Nguni’t, ayon sa kaniyang pangako, ay naghihintay tayo ng bagong langit at ng bagong lupa, na tinatahanan ng katuwiran.” (2 Pedro 3:13)

Pagparito ng Panginoong Hesus, kukunin Niya ang Kaniyang mga lingkod at lahat ng mga nagtapat sa Kaniya ay muling mabubuhay na maguli upang Kaniyang kaunin. Gaya nang nakasaad, “Sapagka’t ito’y sinasabi namin sa inyo sa salita ng Panginoon, na tayong nangabubuhay, na nangatitira hanggang sa pagparito ng Panginoon, ay hindi tayo mangauuna sa anomang paraan sa nangatutulog. Sapagka’t ang Panginoon din ang bababang mula sa langit, na may isang sigaw, may tinig ng arkanghel, at may pakakak ng Dios:at ang nangamatay kay Cristo ay unang mangabubuhay na maguli; Kung magkagayon, tayong nangabubuhay, na nangatitira, ay aagawing kasama nila sa mga alapaap, upang salubungin ang Panginoon sa hangin:at sa ganito’y sasa Panginoon tayo magpakailan man” (1 Tesalonica 4:15-17)

Ganito inilarawan ng Biblia ang bagong langit at ang bagong lupa na siyang magiging palad ng Kaniyang mga lingkod. Sinabi ng Biblia, “At nakita ko ang isang bagong langit at ang isang bagong lupa: sapagka’t ang unang langit at ang unang lupa ay naparam; at ang dagat ay wala na. At nakita ko ang bayang banal, ang bagong Jerusalem, na nananaog mula sa langit buhat sa Dios, na nahahandang gaya ng isang babaing kasintahan na nagagayakang talaga sa kaniyang asawa. At narinig ko ang isang malakas na tinig na mula sa luklukan, na nagsasabi, Narito, ang tabernakulo ng Dios ay nasa mga tao, at siya’y mananahan sa kanila, at sila’y magiging mga bayan niya, at ang Dios din ay sasa kanila, at magiging Dios nila: At papahirin niya ang bawa’t luha sa kanilang mga mata; at hindi na magkakaroon ng kamatayan; hindi na magkakaroon pa ng dalamhati, o ng pananambitan man, o ng hirap pa man:ang mga bagay nang una ay naparam na. At yaong nakaluklok sa luklukan ay nagsabi, Narito, ginagawa kong bago ang lahat ng mga bagay. At sinabi niya, Isulat mo: sapagka’t ang mga salitang ito ay tapat at tunay.” (Apocalipsis 21:1-5) 

Tandaan lamang natin na mahalaga ang pagpapakabanal at pagpapakalinis na ating kasalukuyang pinagsisikapang gawin sa kasalukuyan. Dito nakadepende ang magiging kapalaran ng ating kaluluwa pagdating ng takdang panahon. Alalahanin nating walang anumang bagay na karumaldumal na papasok sa kaharian ng langit (Apocalipsis 21:27), kung kaya’t mahalaga ang paggawa ng kabanalan at pagsisikap na maging karapatdapat sa Kaniya.

Walang liko na magmamana ng kaharian ng Dios. Tanging mga matuwid lamang ang magiging karapatdapat. Kaya’t sinabi ng Biblia, “O hindi baga ninyo nalalaman na ang mga liko ay hindi magsisipagmana ng kaharian ng Dios? Huwag kayong padaya: kahit ang mga mapakiapid, ni ang mga mananamba sa diosdiosan, ni ang mga mangangalunya, ni ang mga nangbababae, ni ang mga mapakiapid sa kapuwa lalake. Ni ang mga magnanakaw, ni ang mga masasakim, ni ang mga manglalasing, ni ang mga mapagtungayaw, ni ang mga manglulupig, ay hindi mangagmamana ng kaharian ng Dios.” (1 Corinto 6:9-10) 

Kaya’t patayin natin ang mga sangkap na maaaring makapigil sa atin sa ikasasakdal sa harap ng Dios (Colosas 3:5). Ang ibig sabihin ng patayin ay pagsikapang alisin sa ating likas na paguugali. Sanayin natin ang ating sarili sa paggawa ng kabanalan at katotohanan, kung magkagayon ay makapagtagumpay tayo gaya nang sinasabi, “Datapuwa’t itakuwil mo ang mga kathang masasama at walang kabuluhan. At magsanay ka sa kabanalan: Sapagka’t sa pagsasanay ng katawan ay may kaunting pakinabang, nguni’t ang kabanalang sa lahat ng mga bagay ay pinakikinabangan, na may pangako sa buhay na ito, at sa darating.” (1 Timoteo 4:7-8)

Posted in Christian Teachings, Filipino Topics | Tagged , , , , , | Leave a comment

The Book of Judgment

(From the sermon entitled, “Ang Aklat na Hahatol sa Tao sa Kapahamakan” for March 1, 2015)

bible

Man’s purpose is to do good works according to the Bible. It says, “For we are God’s handiwork, created in Christ Jesus to do good works, which God prepared in advance for us to do” (Ephesians 2:10)

The good works that God wants us to walk on are His commands (Romans 7:12). Thus, it is written that the whole duty of mankind is to have fear of the Lord and walk according to His statutes (Ecclesiastes 12:13).

However, many people failed to fulfil his purpose in life because of the lack of understanding of the Scriptures. They did not follow what the will of the Lord is; instead, they followed their own will and do wickedness before the Lord. The Bible says, “This alone have I discovered: God made humankind upright, but they have sought many evil schemes.” (Ecclesiastes 7:29)

What many people failed to know and understand is that after they were given the freedom to live their lives on earth, they will have to face God at the appointed time of Judgment day, and there, they will be judged according to what they have done. The Bible tells us, “Now all has been heard; here is the conclusion of the matter: Fear God and keep his commandments, for this is the duty of all mankind. For God will bring every deed into judgment, including every hidden thing, whether it is good or evil.” (Ecclesiastes 12:13-14)

Man cannot escape this appointed time of Judgment day. Soon, everyone would face it.

The Bible, the book of God, considered as the manual or guidebook of every human being teaches us how to live this life according to its purpose. This book is God’s instrument to enlighten us and give us the understanding of His will. It guides us and can lead us to eternal life. This is the reason why we need to read, search and understand everything that is written in the Scriptures.

Unknown to many, the Bible is one of the books that will be used to judge people. Christ says, “the very words I have spoken will condemn them at the last day.” (John 12:48) To give additional proof, Apostle Paul says, “This will take place on the day when God judges people’s secrets through Jesus Christ, as my gospel declares.” (Romans 2:16)

Aside from the book of God, which is the Bible, the book of the Revelations tells us that Apostle John saw something that would happen in the future. There were books that will be opened. These books are the books of deeds of every human being. All our deeds are written in those books and it shall be opened at the appointed time and will be used to judge us. The book is called the book of life. Since the book of life contained all the recorded deeds we have done on earth, then no one shall escape God’s judgment.

The Bible tells us, “And I saw the dead, great and small, standing before the throne, and books were opened. Another book was opened, which is the book of life. The dead were judged according to what they had done as recorded in the books. The sea gave up the dead that were in it, and death and Hades gave up the dead that were in them, and each person was judged according to what they had done. Anyone whose name was not found written in the book of life was thrown into the lake of fire.” (Revelations 20:12-13, 15)

God knows everything about us. They are all written in the book of life, which we, as humans responsible for what is written there. If we do good deeds, it will be written there. Likewise, if we did wicked things. It shall be opened at the appointed time.

Is the book of God, and the book of Life aimed to lead us to eternal damnation? The answer to this question is a big NO! The Bible and the book of life did not aim to lead us to eternal destruction. In fact, the Bible advises us to go back to the Lord if we are turning away from Him. People are turning away from God because they do not listen to His words. People only listen to themselves.

The Bible tells us that it is God’s will that mankind should know His truth and be saved (1 Timothy 2:3-4). Therefore, God doesn’t want us to be put to eternal damnation. God wants us to be with Him eternally in heaven.

In fact, the Bible says, “Keep this Book of the Law always on your lips; meditate on it day and night, so that you may be careful to do everything written in it. Then you will be prosperous and successful.” (Joshua 1:8)

Anyone who reads and keeps the words written in the book of God will be blessed because they will receive what God had promised, that is, to become successful. The success mentioned here is not only in terms of material aspect, but also more on the spiritual side of our lives, which is the most important thing for a faithful. God expects His faithful to obey and follow His will and commands.

The Bible tells us that the man of God is someone who listens and obeys His words. Those who are not of God is of the Devil, obeying what the Devil wants and desires. They can be easily known and detected because what they follow is against the teaching of the Scriptures. They only obey their own will and desires. They believe that anything is fine with God. What they do not know is that not everything is pleasurable and according to the desires of God.

Unfortunately, these false teachings are prevalent today. They have misled many people putting their souls at risk. There are many instruments of false teachings today. Their aim is to deceive many people and turn them away from the truth and from God. Sad to say, many people have been deceived. They have been following now the wrong doctrines and teachings. Destructions await those people who have been deceived by these false teachings, unless of course God will bring mercy to them.

To those who have received mercy from God, they will be blessed if they keep the teachings and their faith in God. They will have good end as the Bible promised. Not only that, but because they became part of His body, which is the church of God, and was purchased by His own blood, they will definitely be treated as God’s children worthy to be heirs of His Kingdom.

Finally, God expects us to remain in Him and in His words, as well as to remain as good followers of His will and commands. We should not let ourselves be deceived again by the deceits of this world because we have already escaped it. However, we need to be vigilant and be careful not to be overcome by worldly temptations. Let us make the Scriptures as our daily inspirations to accomplish what is needed to be done in order to become worthy of the eternal life.

(Filipino Translations)

Ang tao ay nilikha ng Dios upang lumakad sa gawang mabuti (Efeso 2:10). Malaon nang panahon ay inihanda ang daang ito upang lakaran ng tao, subalit maraming tao ang nagsigawa ng masama sa paningin ng Dios. Ang mabuting pinalalakaran ay ang mga kautusan ng Dios (Roma 7:12). Ang tanging naging tungkulin ng tao ay magkaroon ito ng takot sa Dios at sumunod sa Kaniyang mga utos (Eclesiastes 12:13).

Lumakad ang tao sa sarili nitong kagustuhan, papalayo sa tunay na Dios. At dahil sa kaisipang ito, nagkamali ang tao ng landas na kaniyang tinahak. Hindi siya tumalima sa layunin ng pagkakalikha sa kaniya ng Dios. Bumaling siya sa kaniyang sariling katha, bagaman ang pagkakalikha sa kaniya ng Dios ay matuwid at mabuti (Eclesiastes 7:29).

Ang hindi alam ng maraming tao, pagkatapos na ibigay sa kaniya ang kalayaang mabuhay sa ibabaw ng sanlibutang ito ay ang pananagutang pagdating ng takdang panahon ay kailangan niya itong ipagbigay sulit sa harap ng Dios na siyang lumikha sa kaniya. Sinabi ng Biblia, “Ito ang wakas ng bagay; lahat ay narinig: ikaw ay matakot sa Dios, at sundin mo ang kaniyang mga utos; sapagka’t ito ang buong katungkulan ng tao. Sapagka’t dadalhin ng Dios ang bawa’t gawa sa kahatulan, pati ng bawa’t kubling bagay, maging ito’y mabuti o maging ito’y masama.” (Eclesiastes 12:13-14) 

Kalakip ng buhay na ibinigay ay ang pagharap sa Dios upang ipagbigay sulit ang lahat ng ginawa nito sa sanlibutan, maging ito man ay mabuti o masama, hayag man o kubling bagay.

Ang Aklat ng Dios, ang Biblia, na siyang tinatawag na manual o guidebook ay siyang nagtuturo sa tao upang maunawa nito ang layunin ng Dios sa pagkakalikha sa kaniya. Ang Biblia ay kasangkapan upang imulat ang tao sa pagkaunawa patungkol sa mga kalooban ng Dios sa ating mga tao. Ito ang gagabay, magtutuwid at maghahatid sa atin patungo sa ikapagigindapat sa ating Panginoong Dios. Kaya’t marapat itong saliksikin, basahin, unawain at sampalatayanan.

Ang hindi alam ng marami, ang Biblia ay isa sa magiging kasangkapan ng Dios sa paghatol sa tao. Sinabi ng Panginoong Hesus, “ang salitang aking sinalita, ay siyang sa kaniya’y hahatol sa huling araw.” (Juan 12:48) Bilang katunayan, idinagdag ni Apostol Pablo, “Sa araw na hahatulan ng Dios ang mga lihim ng mga tao, ayon sa aking evangelio, sa pamamagitan ni Jesucristo.” (Roma 2:16)

Bukod pa dito ang ibang mga aklat na binabanggit sa Apocalipsis na bubuksan sa araw na yaon. Ang mga aklat na yaon ay ang mga aklat ng ating mga ginawa sa ibabaw ng sanlibutang ito. Mayroong tala ang bawat gawa na ating ginagawa, ito man ay mabuti o masama. Gaya nang pahayag, “At nakita ko ang mga patay, malalaki at maliliit, na nangakatayo sa harapan ng luklukan; at nangabuksan ang mga aklat: at nabuksan ang ibang aklat, na siyang aklat ng buhay:at ang mga patay ay hinatulan ayon sa mga bagay na nasusulat sa mga aklat, ayon sa kanilang mga gawa. At ibinigay ng dagat ang mga patay na nasa kaniya; at ibinigay ng kamatayan at ng Hades ang mga patay na nasa kanila:at sila’y hinatulan bawa’t tao ayon sa kanikaniyang mga gawa… At kung ang sinoman ay hindi nasumpungang nakasulat sa aklat ng buhay, ay ibinulid sa dagatdagatang apoy.” (Apocalipsis 20:12-13, 15)

Talastas ng Dios ang bawat gawa na ating ginawa sa silong ng langit, kung bakit, sapagkat ang lahat ay natatala sa aklat ng ating mga gawa. At ang mga aklat na ito ay bubuksan sa takdang araw na ang tao ay huhukuman ng Dios.

Sadya bang layunin ng mga aklat na ito na iuwi sa paghatol at pagkapahamak ang tao? Sa katotohanan, hindi. Ang Biblia sa katunayan ay nagpapaalala sa bawat tao sa kanilang mga kamalian. Ang Biblia din ay nagpapahayag na kailangang magbalik loob ng tao sa Dios sapagkat siya ay nalalayo sa Kaniya bunga ng kaniyang mga pagsalansang.

Ang Biblia din ang nagsasabi na hangad ng Dios na ang bawat tao ay makaalam ng katuwiran at katotohanan upang magtamo ito ng kaligtasan (1 Timoteo 2:3-4). Samakatuwid, ayaw ng Dios na tayo ay mapahamak at mahatulan sa walang hanggang parusa pagdating ng araw. Ang gusto ng Dios ay magtamo tayo ng kaligtasan at makapiling Siya sa Kaniyang kaharian.

Bilang katunayan, sinabi ng Biblia, “Ang aklat na ito ng kautusan ay huwag mahihiwalay sa iyong bibig, kundi iyong pagbubulayan araw at gabi, upang iyong masunod na gawin ang ayon sa lahat na nakasulat dito: sapagka’t kung magkagayo’y iyong pagiginhawahin ang iyong lakad, at kung magkagayo’y magtatamo ka ng mabuting kawakasan.” (Josue 1:8)

Kaya’t sinumang bumabasa ng mga aklat ng Panginoon, at binubulaybulay ito araw at gabi, at ito ay tinatalima ay mapalad, sapagkat tatamuhin nito ang pangako ng Dios, samakatuwid ay ang pagkakaroon ng mabuting wakas. At ang inaasahan ng Dios na tatalima dito ay walang iba kundi ang tumanggap sa Kaniyang nga salita, sumampalataya at inaring Kaniyang mga anak.

Ang sa Dios ay nakikinig at ginaganap ang mga salita ng Dios. Ang hindi sa Dios ay sa Diablo, at ang kanilang ginaganap ay ang kalooban nito at hindi ang sa Dios. Madaling makilala ang mga ito. Laban sa katotohanan at sariling kagustuhan ang kanilang ginawang basehan ng pagtalima at pagkilala sa Dios.

Nakalulungkot lamang, sapagkat mayroong mga nadaya ng mga maling aral. Mayroong mga naging kasangkapan ang kalaban ng Dios upang iligaw ang marami. At marami ang naligaw sa katotohanan. Maling aral ang kanilang tinatalima at hindi ang mga aral na mula sa Dios. Sa madaling sabi, kasinungalingan at hindi katotohanan ang kanilang tinatalima. Sila’y mga nadaya ng Diablo. At naghihintay na lamang ang kapahamakan sa kanila, malibang dumating ang araw na sila ay kahabagan ng Dios, at sila’y tawagin din sa paglilingkod sa Kaniya.

Sa panig ng mga nagtamo ng habag, mapalad ang nananatili sa Kaniya at sa Kaniyang mga aral. Sapagkat ang mga ito ay mabuting kawakasan ang naghihintay. Ang mga kinahabagan ng Dios ay mapalad sapagkat hindi lamang habag ang kanilang tinamo. Tinubos din sila ng mahalagang dugo ng Panginoong Hesus. Iniugnay sila sa Kaniyang katawan, na siyang iglesia ng Dios upang sila ay mabuhay nang nararapat na may kabanalan at katotohanan.

Sa huli, ay inaasahan ng Dios na ang mga ito ay mananatili sa pagkakatawag sa kanila hanggang sa Kaniyang muling pagbabalik. Hindi kaylanman tayo dapat pumayag na pagkatapos nating takasan ang dati nating buhay ay muli pa tayong mahalubiluhan ng kasamaan. Ipakikita natin na hindi na tayo muling madadaya pa ng kalaban ng Dios. Sa ganito, ay dapat magingat tayo sapagkat sa dami ng tukso sa sanlibutang ito ay baka dumating ang araw na tayo ay madaig pa. Huwag nawang mangyari.

Ang aklat ng Dios na hahatol sa tao ay gawin nating gabay at inspirasyon upang marating natin ang ating pinakamimithi, ang pangakong buhay na walang hanggan.

Posted in Christian Teachings, Filipino Topics | Tagged , , , | Leave a comment

A Must See Character

(From the sermon entitled, Ang Isa sa Tamang Paguugali na Dapat Makita sa mga Kapatid” for February 26, 2015)

why-youre-getting-bad-advice

Why is it the world is running in chaos? Why is it that the character of many people nowadays is very disappointing?

The present character of many people today is a fulfilment of what the Bible prophesied. People have become lovers of their own selves, lovers of money and material wealth, and this all prove that we are witnessing what the Bible had said, “But mark this: There will be terrible times in the last days. People will be lovers of themselves, lovers of money, boastful, proud, abusive, disobedient to their parents, ungrateful, unholy, without love, unforgiving, slanderous, without self- control, brutal, not lovers of the good, treacherous, rash, conceited, lovers of pleasure rather than lovers of God— having a form of godliness but denying its power. Have nothing to do with such people.” (2 Timothy 3:1-5)

We shouldn’t be amazed why is this happening. The god of this world has influenced many people. Long before, it has been his task to turn people away from the true God and love the things of this world.

The feat of the god of this world is evident in the characters of many people today. This world is truly given to the hands of the wicked. Wickedness has conquered the world and its inhabitants. Today, many people are confused. They fail to see what is right from wrong. Sometimes, they take wrong things as correct because it is normally seen and done by people.

Perhaps the youth of today was seen to be one of the affected members of the society. They are growing up wrongly without morality. They are following the lust of their flesh, resulting to be young parents. Others learned to kill their babies (abortion) because they are scared of future responsibilities.

Some parents failed to teach them what is just and moral in the sight of God. They failed to lead their children towards God. Children listened to their peers instead of following the advise of their parents. More to this, the growing problems of drug addiction and prostitutions are very rampant today. People are trying to escape their present miseries but resulted to more despairs and desolations.

All of these are proofs that indeed the present time is a fulfillment of Bible prophecy.

However, not everyone is affected of these present miseries. There are those who make difference in their lives, character and actions. There are those who did not conform to the beliefs and principles of this world. They are trying to make a difference, because they are indeed different. They are the children of God, with different values and moralities in life because they have understanding of His words.

They know that there is a trait or characteristics that must be seen in them. The Bible says, “if I am delayed, you will know how people ought to conduct themselves in God’s household, which is the church of the living God, the pillar and foundation of the truth.” (1 Timothy 3:15) 

Those who were called unto the church of God have learned the character that is righteous, according to the truth of holiness. They were actually called to be holy and upright (1 Corinthians 1:1-2). Their primary goal is to become flawless, sanctified and become holy in the sight of God.

Although they know that they are living in this world full of iniquities, they avoid being defiled by the character, words, actions and principles of this current world, which are all deviations from the truth and holiness of life expected by God.

Their thoughts, actions and life plans are based on faith, that’s why they are called faithful. They do not behave rude and materialistic. They do not speak inappropriate. They know how to control their words and actions because they know that a little mistake can lead them to eternal damnation.

They prove that they learned from the words of God and appropriate to be called men of God as the Bible quted, “All scripture is given by inspiration of God, and is profitable for doctrine, for reproof, for correction, for instruction in righteousness: That the man of God may be perfect, throughly furnished unto all good works.” (2 Timothy 3:16-17)

And so, to all who were called and became part of this heavenly calling, let us show that we are indeed worthy of this calling, that we are really living according to what we have been called for, that we are really following the will and commands of the almighty Father, that we are really worthy of the glory of God given to us through Jesus Christ. The Bible says, “In a large house there are articles not only of gold and silver, but also of wood and clay; some are for special purposes and some for common use. Those who cleanse themselves from the latter will be instruments for special purposes, made holy, useful to the Master and prepared to do any good work.” (2 Timothy 2:20-21) A true servant of God shows his worthiness as a special being before God.

Anything that is an abomination, defiled and wicked should no longer become part of our lives, and that, we make sure that we are living like we have been given a second chance to live our lives, according to the holiness and faithfulness, which are all pleasurable before God.

(Filipino translations)

Bakit ganito ang takbo ng sanlibutan? Bakit kakaiba ang nagiging ugali ng mga tao sa panahong ito?

Sa panahong ito, ang ugali ng tao ay naging katuparan ng hula ng Biblia. Naging maibigin ang marami sa kanilang sarili, naging makasarili, maibigin sa salapi at materyal na bagay, at ito ay walang dudang nasasaksihan natin sa panahong ito gaya nang pahayag, “Datapuwa’t alamin mo ito, na sa mga huling araw ay darating ang mga panahong mapanganib. Sapagka’t ang mga tao’y magiging maibigin sa kanilang sarili, maibigin sa salapi, mayayabang, mga mapagmalaki, mapagtungayaw, masuwayin sa mga magulang, mga walang turing, mga walang kabanalan, Walang katutubong pagibig, mga walang paglulubag, mga palabintangin, mga walang pagpipigil sa sarili, mga mabangis, hindi mga maibigin sa mabuti, Mga lilo, mga matitigas ang ulo, mga palalo, mga maibigin sa kalayawan kay sa mga maibigin sa Dios; Na may anyo ng kabanalan, datapuwa’t tinanggihan ang kapangyarihan nito: lumayo ka rin naman sa mga ito.” (2 Timoteo 3:1-5)

Hindi natin dapat ipagtaka pa ang kasalukuyang ugali ng mga tao. Ang mga ito ay mga impluwensiya na nagbuhat sa dios ng sanlibutang ito. Mula pa noon ay pilit niyang hinikayat ang maraming tao na itakuwil ang tunay na Dios at ibigin ang sarili at ang mga kalayawan ng sanlibutang ito.

Ang tagumpay ng dios ng sanlibutang ito ay hayag sa paguugali ng mga tao sa panahong ito. Tunay na naibigay sa kamay ng masama ang daigdig. Namamayagpag ang kasamaan sa sanlibutang ito at namamayani ang maraming kasamaan sa paligid. Kadalasan pa nga ay naimamarka sa isipan ng mga tao na mayroong mga ilang bagay na masama na nagiging mabuti sa kanilang paningin. Hanggang sa lubusan na nilang matanggap na ito ay normal lamang na gawin bagaman ito ay masama at kasalanan sa paningin ng Dios.

Ang mga kabataan sa sanlibutang ito ay natutong magsigawa ng pita ng kanilang mga laman. Kaya laganap ngayon ang mga batang nagiging magulang, maagang nagkakaroon ng anak. Laganap din ang pagkitil ng buhay (abortion) sa takot na magkaroon ng mabigat na pananagutan.

Mayroong mga magulang na naging malaki ang pagkukulang sa pagpapaalala, pagtuturo at patnugot sa kanilang mga anak, kung kaya’t ang mga anak ay nahayaang gumawa ng mga bagay sa sarili nilang kapasiyahan, at sa panghihikayat ng kanilang mga masasamang kaibigan. Dagdag pa dito ang lumalalang suliranin sa droga at prostitusyon na naging kanlungan ng marami upang takasan ang kanilang kasalukuyang kinasasadlakan.

Ang lahat ng ito ay hayag na nagpapatunay na nagaganap sa atin ang hinula ng Biblia tungkol sa panganib na idinulot ng pagbabago sa ugali ng mga tao sa kasalukuyang sanlibutan.

Subalit hindi naman lahat ay naapektuhan ng ganitong kalakaran ng sanlibutan. Mayroong ilan na nagiba ng kanilang gawi, kilos at karakter. Mayroong iba na hindi umayon sa kasalukuyang galaw ng sanlibutan. Sila ay yaong mga mayroong unawa sa kalooban at katuwiran ng Dios. Sila yaong mga nangatuto sa Kaniyang mga salita.

Alam nila na mayroong paguugali na dapat ugaliin ang isang mananampalataya, gaya nang sinabi, “upang maalaman mo kung paano ang dapat sa mga tao na ugaliin nila sa bahay ng Dios, na siyang iglesia ng Dios na buhay, at haligi at suhay ng katotohanan.” (1 Timoteo 3:15)

Ang mga naanib sa iglesia ng Dios ay tinuruan ng paguugaling hango sa katuwiran, sa katotohanan ng kabanalan, palibhasa’y tinawag na mangagbanal (1 Corinto 1:1-2). Ang kanilang naging pangunahing mithiin ay magpakalinis, magpakasakdal at maging banal sa paningin ng Dios na kanilang pinaglilingkuran.

Bagaman nasa sanlibutan, sinisikap nilang huwag silang mahawa ng mga paguugali, pananalita, pananaw at prinsipyo na hango lamang sa kaisipan ng tao, ligaw sa katuwiran at malayo sa kabanalan ng pamumuhay na hangad ng Dios na makita.

Ang kanilang pagiisip, pananalita at pananaw sa buhay ay ibinabase sa pananampalatayang kaloob ng Dios. Hindi sila naguugaling mahalay. Hindi sila nangungusap ng hindi nararapat. Nagiingat sa kanilang pananalita, kilos at pagpapasiya sa buhay sapagkat alam nilang maaaring ikapahamak ang maling kilos, salita at pasiya sa buhay.

Sa tuwina ay ipinakikitang tinuruan ng katuwiran mula sa mga Salita ng Dios na siyang nagpapakilalang sila ay mga tao ng Dios, gaya nang pahayag, “Ang lahat ng mga kasulatan na kinasihan ng Dios ay mapapakinabangan din naman sa pagtuturo, sa pagsansala, sa pagsaway, sa ikatututo na nasa katuwiran: Upang ang tao ng Dios ay maging sakdal, tinuruang lubos sa lahat ng mga gawang mabuti.” (2 Timoteo 3:17)

Sa lahat ng tinawag ng Dios, na naging bahagi sa dakilang pagtawag ng kalangitan, ipakita nating tayo ay tunay na may pagkakilala at naturuan alinsunod sa mga banal na aral ng ating Dakilang Ama, na ating tinanggap bilang karangalan mula sa Kaniya.

Kaya naman, ipakita nating tayo ay karangalan niyaong tumawag sa atin gaya nang sinabi, “Datapuwa’t sa isang malaking bahay ay hindi lamang may mga sisidlang ginto at pilak, kundi mayroon din namang kahoy at lupa; at ang iba’y sa ikapupuri, at ang iba’y sa ikasisirang- puri. Kung ang sinoman nga ay malinis sa alin man sa mga ito, ay magiging sisidlang ikapupuri, pinakabanal, marapat gamitin ng mayari, nahahanda sa lahat ng gawang mabuti.” (2 Timoteo 2:20-21)

Anumang gawang marumi, mali at kasalanan ay huwag nang masumpungan na ating binabalikan, bagkus ipakita nating tayo ay gaya nang mga nangabuhay na maguli sa panibagong buhay gaya nang inaasahan sa atin ng ating Panginoong Dios.

Posted in Christian Teachings, Filipino Topics | Tagged , , , , | Leave a comment

Why we should Be Cautious of our Preachers?

(From the sermon entitled, “Ang Dapat Ingatan ng mga Kapatid sa mga Nagsisipagsalita ng Salita ng Dios” for February 22, 2014)

preaching-a-sermon

There is no other source that can explain about the attributes of the words of God, except of course the words of God written in the Holy Scriptures called the Bible. The books of the Bible explained how great is the power, the truthfulness and sacredness of the words of God.

An example is found in the writings of King Solomon, which says, “Every word of God is flawless; he is a shield to those who take refuge in him.” (Proverbs 30:5) The word flawless in other versions was translated as pure. The purity of the words of God means that it was not adulterated or corrupted by men’s words. A person who truly believes will make it their shield and refuge.

God did not allow His words to be spoiled by men’s wisdom, making it as pure as the words that came from Him. He will never allow men’s opinion to alter anything from His words. David explains, “And the words of the Lord are flawless, like silver purified in a crucible, like gold refined seven times” (Psalms 12:6) Many times, the words of God have been tested to prove its authenticity. Skeptics tried to prove that it did not came from God, because once it is proven that they all came from God, then they have to believe that there is a God. Their tests gave more proof to God’s existence, making the Bible as the true source of God’s words.

The Bible also tells us that the words of God is a weapon. In Hebrews 4:12, we can read, “For the word of God is alive and active. Sharper than any double- edged sword, it penetrates even to dividing soul and spirit, joints and marrow; it judges the thoughts and attitudes of the heart.” The words of God are very powerful and mighty. His words created everything in the universe and on this earth. His words have the power to infiltrate our deepest senses. It can divide all our organs and parts as it was said.

The words of God are the manual or guidebook of every individual. Sad to say, many failed to read the instructions and have failed to fulfill their purpose in life. They know not that the same words of God will judge them in all the things that they have done, be it good or bad, be it revealed or secretly done. Jesus says, “the very words I have spoken will condemn them at the last day” (John 12:48) 

The Bible tells us, blessed are those who trust and obey everything that were written in the Holy Scriptures. A person who listens, believes and obey the words of God will be strong because he makes the words of God as his refuge and salvation. Jesus says, “Therefore everyone who hears these words of mine and puts them into practice is like a wise man who built his house on the rock. The rain came down, the streams rose, and the winds blew and beat against that house; yet it did not fall, because it had its foundation on the rock.” (Matthew 7:24-25)

What do we need to be cautious of especially to those who speak of the words of God? The Bible tells us, “See to it that you do not refuse him who speaks.” (Hebrews 12:25) Whoever speaks of the words of God, especially our preachers should be given attention. Preachers of the words of God are His instruments to guide us, to correct our mistakes and lead us to a perfect and holy life. If we condemn the preachers, it is not the preachers who are being condemned, but it is God who made them preachers of His words. We should listen to them in all ways possible because they are speaking not of themselves but of God.

Other than listening, God wants us to submit ourselves to our preachers. The Bible says, “to submit to such people and to everyone who joins in the work and labors at it” (1 Corinthians 16:16) It is really important that members of the church learn to submit themselves to their respective Ministers. Where will obedience came from if not from the members of the church? God doesn’t expect obedience from the unfaithful. It should come from those who believe in the true words of God. Apostle Paul advises, “Now we ask you, brothers and sisters, to acknowledge those who work hard among you, who care for you in the Lord and who admonish you. Hold them in the highest regard in love because of their work. Live in peace with each other.” (1 Thessalonians 5:12-13)

The recognition, obedience and respect to the Ministers and administration of the church will result in peace and order. This is one of the purposes why Paul asked all members to love their preachers. If we love our preachers, Ministers and administration, it will be easier for us to obey and respect them.

Other than this, let us be reminded about the sacred duties of our Preachers. Preachers are given to us to remind us about our duties and vows before God. They are also there to remind us in all our mistakes. We should not give wrong impressions when they speak because they are only performing their duties.

The Bible says, “Have confidence in your leaders and submit to their authority, because they keep watch over you as those who must give an account. Do this so that their work will be a joy, not a burden, for that would be of no benefit to you. Pray for us. We are sure that we have a clear conscience and desire to live honorably in every way” (Hebrews 13:17-18)

Let us give what is due and proper to our Ministers and Preachers. By doing this, we are helping them to do their holy duties happily and pleasurable to God.

Posted in Christian Teachings | Tagged , , , , | Leave a comment

Prayers are Answered

(From the sermon entitled, “Ang Daing na Pinakikinggan ng Dios” for February 19, 2015)

desire-God

Not all sorts of prayers are answered. Some are answered in God’s time. Other prayers are left unanswered because it is not according to the will of God. The Bible says, “This is the confidence we have in approaching God: that if we ask anything according to his will, he hears us.” (1 John 5:14)

If we ask anything from God and it is according to His will and pleasure, God assures us that He will hear our prayers. However, the Bible tells us that there are people who are grumblers and faultfinders; they follow their own desires and they boast about themselves and flatter others for their own advantage (Jude 16).

The word grumbler in Greek is defined as someone who complains or a complainer. People often complain to God through prayers. People who complain show that they are not satisfied with what they have in life. Although they are comlaining, grumbling means complaining in a silent way.

Grumbling is different from the real definition of a correct prayer. If a person talks to God and grumbles about everything, God never listens. The Bible says, “I cry out to you, God, but you do not answer;” (Job 30:20) People often ask something from God but God do not listen to them. It is because there is something wrong with their prayers. It maybe what they are asking or the motive of their requests is not righteous to God.

How can we make sure that God will listen to our prayers? How did the Bible explain a request that is according to His will? Why do some prayers are unanswered?

God is a merciful and benevolent God. He knows what we need and desire because we are His children. Whatever we ask of Him, as long as it is according to His will, God will surely give it. However, if we ask anything that is only according to our desires and is contrary to His commandments, then God will never give it to us.

If we ask something from God and we plan to use it in ways that can commit sins against Him, God knows it and will never respond to it. Apostle James tells us, “When you ask, you do not receive, because you ask with wrong motives, that you may spend what you get on your pleasures.” (James 4:3) Any parent would never give anything that can harm their children. God will never grant a request if He knows that it will only be used for personal pleasures.

The wickedness of people made God deaf to their requests, because He knows that their motives are wicked. God does not answer the prayers of the wicked. If there is someone who answers the prayers of the wicked, definitely it is not God. The wicked calls to God but God never answers. The Bible tells us, “He does not answer when people cry out because of the arrogance of the wicked.” (Job 35:12)

It is normal for people to ask something from God and trust in Him. However, there is a correct way of praying. The correct way of praying assures us that God will definitely hear us. Ancient Israel grumbled about their lives when Moses took them away from Egypt. They doubted God’s power and showed lack of faith in Him.

People doubt God’s grace when in the middle of crisis and sufferings. People who failed to count their blessings become grumblers and complainers. This is not the character of a true faithful. A faithful trusts God and knows to recognise God’s blessings and mercy, trusting in all His power, that He will never forsake nor abandon His children especially in times of distress. They believe that when they ask for help, God will always be there for them.

God only wants something from us. If we know how to ask and pray, we should also try to have a merciful and generous heart to others who are also seeking for help. The Bible reminds us, “Whoever shuts their ears to the cry of the poor will also cry out and not be answered.” (Proverbs 21:13) The next time someone cries for help, we should listen to them and act if we are able to help. Do not ignore the cry of the poor because God will also ignore us when we ask something from Him.

Praying and asking something from God should not be done only for personal desires. Members of the church are encouraged to pray also for the sake of others. Paul advises, “In all my prayers for all of you, I always pray with joy.” (Philippians 1:4) In fact, when Paul wrote to the Ephesians he asked them to pray for the goodness of other members of the church, “And pray in the Spirit on all occasions with all kinds of prayers and requests. With this in mind, be alert and always keep on praying for all the Lord’s people.” (Ephesians 6:18)

Remember that God’s ears always listen to the cry of His people who trust in Him, “For the eyes of the Lord are on the righteous and his ears are attentive to their prayer, but the face of the Lord is against those who do evil.” (1 Peter 3:12)

If we want our prayers to be answered, we have to make sure that our motives are righteous and according to His will and pleasure.

 

Posted in Christian Teachings | Tagged , | Leave a comment

Ang Dapat Ingatan ng mga Kapatid sa mga Nagsisipagsalita ng Salita ng Dios

(From the sermon of the same title, for February 22, 2014)

bishop

Walang ibang makapagbibigay ng ibayong paliwanag ukol sa mga katangian ng mga salita ng Dios, maliban mismo sa mga Salita ng Dios na napasulat sa mga Banal na Kasulatan. Sa iba’t ibang aklat ng Biblia ay niliwanag kung paano ipinakilala sa tao ang kapangyarihan, katibayan at kasagraduhan ng mga salita ng Dios.

Halimbawa’y ang pahayag ni Solomon sa Kawikaan 30:5, na sinasabi, “Bawa’t salita ng Dios ay subok: siya’y kalasag sa kanila, na nanganganlong sa kaniya.” Ang salitang subok ay nangangahulugang nagpapatunay ng katatagan nito. Sa wikang ingles ay isinalin ito na pure o dalisay. Ang katatagan nito ay sapat upang maging tanggulan ng bawat taong tumitiwala sa mga ito.

Ang kadalisayan ng mga salita ng Dios ay nangangahulugan na pawang sa Dios lamang nagbuhat ang Kaniyang mga salita. Hindi papayag ang Dios na ang Kaniyang mga salita ay mahalubiluhan ng opinion o kaisipan ng tao. Sa paliwanag ni David, sinabi niya, “Ang mga salita ng Panginoon ay mga dalisay na salita; na gaya ng pilak na sinubok sa hurno sa lupa, na makapitong dinalisay.” (Awit 12:6) Magdaan man sa maraming pagsubok, mapapatunayan na ang mga salita ng Dios ay tunay at nagmula sa Kaniya.

Bukod dito, niliwanag ng Biblia na ang mga salita ng Dios ay gaya ng tabak. Sinabi sa Hebreo 4:12, “Sapagka’t ang salita ng Dios ay buhay, at mabisa, at matalas kay sa alin mang tabak na may dalawang talim, at bumabaon hanggang sa paghihiwalay ng kaluluwa at espiritu, ng mga kasukasuan at ng utak, at madaling kumilala ng mga pagiisip at mga haka ng puso.” May kapangyarihang taglay ang mga salita ng Dios upang tumagos sa kailaliman ng pagkatao ng bawat tao. May kakayahan din itong paghiwalayin ang mga sangkap ng tao.

Ito ang nagsisilbing aklat na gagabay (manual or guidebook) upang ang tao ay makapamuhay nang nararapat at alinsunod sa kalooban ng Dios, na Siyang lumikha sa bawat tao. At ito din ang gagamitin ng Dios sa araw na Kaniyang huhukuman ang tao sa kanilang mga gawa, maging ito man ay mabuti o masama, hayag man o lihim. Gaya nang sinabi ni Hesus, “ang salitang aking sinalita, ay siyang sa kaniya’y hahatol sa huling araw.” (Juan 12:48)

Kaya’t sinabi naman ng Biblia na mapalad yaong mga tao na tumitiwala at tumatalima sa mga salitang nakasulat na siyang mga salita ng Dios. Ang taong nakikinig, sumasampalataya at tumutupad ng mga salita ng Dios ay tunay na magiging matatag sa paningin ng Dios, sapagkat ginagawa niyang sandigan at saligan ang mga katotohan ng Dios. Gaya nang pahayag, “Kaya’t ang bawa’t dumirinig ng aking mga salitang ito at ginaganap, ay matutulad sa isang taong matalino, na itinayo ang kaniyang bahay sa ibabaw ng bato: At lumagpak ang ulan, at bumaha, at humihip ang mga hangin, at hinampas ang bahay na yaon; at hindi nabagsak: sapagka’t natatayo sa ibabaw ng bato.” (Mateo 7:24-25)

Kaya’t kung mayroon man tayong dapat na pagingatan ukol sa mga nagsisipagsalita ng mga salita ng Dios ay walang iba kundi ang iwasan nating tayo ay tumanggi sa mga ito (Hebreo 12:25, “Pagingatan ninyong kayo’y huwag tumanggi sa nagsasalita.”) Sinumang nangungusap sa ating harapan ng mga salita ng Dios ay dapat nating pakinggan, anuman ang kanilang hitsura, kalagayan sa buhay at posisyon.

Sila ay mga pinili o hinirang ng Dios upang maging instrumento sa paghahayag ng Kaniyang mga salita. At kung sila ay ating itatakuwil, ay hindi sila ang ating itinatatakuwil kundi ang Dios na Siyang sa kanila’y nagsugo. Kaya nga ipinayo ng Biblia na ating unawain nang lubos ang mga salitang kanilang ipinapahayag, sapagkat sila ay nagsasalita hindi sa ganang kanilang sarili kundi pawang ang kanilang mga sinasalita ay sa Dios.

Kung mayroon mang hangad ang Dios na makita sa Kaniyang mga lingkod patungkol sa mga nagsasalita ng Kaniyang mga katuwiran ay walang iba kundi ang magpakita ang mga ito ng ibayong pagpapasakop. Gaya ng payo ni Apostol Pablo, “Na kayo’y pasakop naman sa mga gayon, at sa bawa’t tumutulong sa gawa at nagpapagal.” (1 Corinto 16:16)

Mahalagang maiukol ng kapatid ang kaniyang pagtalima at paggalang sa kaniyang kapangasiwaan. Saan pa manggaling ang pagtalima sa mga taong hindi sumasampalataya? Hindi inaasahan ang pagtalima ng mga hindi sumasampalataya, subalit ang mga nagsisisampalataya ay inaasahang tatalima at maguukol ng ibayong respeto at pagkilala. Gaya nang utos ni Pablo, “Datapuwa’t ipinamamanhik namin sa inyo, mga kapatid, na inyong kilalanin ang nangagpapagal sa inyo, at nangamumuno sa inyo sa Panginoon, at nangagpapaalaala sa inyo; At inyong lubos na pakamahalin sila sa pagibig, dahil sa kanilang gawa. Magkaroon kayo- kayo ng kapayapaan.” (1 Tesalonica 5:12-13)

Ang pagkilala, pagtalima at pagrespeto sa mga nangangasiwa ay magdudulot ng kapayapaan sa lahat ng kapatid. Kaya’t inatasan ang lahat na magukol ng pagibig sa kanilang mga nangangasiwa. Kung taglay ng lahat ang pagibig, magiging madali na sa kanila ang paggalang at pagtalima.

Bukod dito, pakatandaan natin ang maselang katungkulan ng ating mga Tagapangaral. Ang mga Tagapangaral ay tagapagpaalala sa atin sa ating sinumpaang tungkulin. Kadalasan, ang mga ito din ang nagiging tagasaway sa ating mga pagkakamali at pagkukulang na nagagawa. Bahagi ito ng kanilang mga tungkulin, kung kaya’t hindi dapat na sumama ang ating mga kalooban sa kanilang mga salita o pagsaway.

Ang mga Tagapangaral ang siyang magsusulit sa Dios kung hindi nila magagawang paalalahanan ang mga lingkod na nagkukulang at nagkakasala sa kanilang mga katungkulan. Kaya’t dapat lamang na sundin natin sila sa kanilang mga pangangaral at pagpapayo, “Magsitalima kayo sa namiminuno sa inyo, at kayo’y pasakop sa kanila: sapagka’t pawang nangagpupuyat dahil sa inyong mga kaluluwa, na parang sila ang mangagsusulit; upang ito’y gawin nilang may kagalakan, at huwag may hapis: sapagka’t sa ganito’y di ninyo mapapakinabangan. Idalangin ninyo kami: sapagka’t kami’y naniniwalang lubos na kami ay may mabuting budhi, na nagnanasang mabuhay na marangal sa lahat ng mga bagay.” (Hebreo 13:17-18)

Ibigay natin ang nararapat sa ating mga Tagapangaral, upang kanilang magampanan ang kanilang mga tungkulin na may kasiyahan at kapurihan.

Posted in Filipino Topics | Tagged , , | Leave a comment

Ang Daing na Pinakikinggan ng Dios

(From the sermon of the same title, for February 19, 2015)

communion9_JN1

Ang mga daing o panalangin sa Dios ay Kaniyang dinidinig sa takdang panahon, sa panahong ukol sa Kaniya. Ngunit hindi lahat ng panalangin ay pinakikinggan ng Dios. May dalanging hindi dinidinig sapagkat ito ay hindi umaayon sa kalooban ng Dios, gaya nang sinabi, “At ito ang nasa ating pagkakatiwala sa kaniya, na kung tayo’y humingi ng anomang bagay na ayon sa kaniyang kalooban, ay dinidinig tayo niya.” (1 Juan 5:14)

Sa Biblia, ang daing ay hindi lamang nangangahulugan ng panalangin. Mayroong daing na ang kahulugan ay pagrereklamo. Gaya nang sinabi, “Ang mga ito’y mga mapagbulong, mga madaingin, na nangagsisilakad ayon sa kanilang masasamang pita (at ang kanilang bibig ay nangagsasalita ng mga kapalaluan), nangagpapakita ng galang sa mga tao dahil sa pakikinabangin.” (Judas 16)

Sa wikang Griyego, nang isalin ito ay nangangahulugan ng complainer, na ang ibig sabihin ay isang tao na hindi nasisiyahan sa kaniyang buhay. Katumbas ito ng salitang grumbler na ang ibig sabihin ay pagrereklamo sa tahimik na paraan. Samakatuwid, hindi lahat ng dumadaing ay dumadalangin ang kahulugan. Mayroong ilan na dumadaing na ang kahulugan lamang ay pagpapakita ng kawalan ng kasiyahan sa kaniyang kalagayan.

Ang ganito, tumawag man sa Dios ay tunay na hindi pakikinggan. Gaya nang sinabi, “Ako’y dumadaing sa iyo, at hindi mo ako sinasagot.” (Job 30:20)

Paano nga ba natin matitiyak na didinggin ng Dios ang ating mga daing? Paano ba inilarawan ng Biblia ang dalanging ayon sa kaniyang kalooban? Bakit mayroong mga dalangin na hindi Niya dinidinig?

Ang Dios na Makapangyarihan sa lahat ay Dios na mapagbiyaya at mahabagin. Nalalaman Niya ang pangangailangan ng Kaniyang mga anak. Anumang dalangin kung umaayon sa Kaniyang kalooban ay ipinagkakaloob Niya. Subalit kung ang dalangin ay ayon lamang sa kagustuhan ng humihiling at lumalabag sa Kaniyang kagustuhan, hindi ito pinakikinggan ng Dios.

Lalo pa nga kung ang hinihiling ay gagamitin lamang sa kasamaan gaya nang pahayag, “Kayo’y nagsisihingi, at hindi kayo nagsisitanggap, sapagka’t nagsisihingi kayo ng masama, upang gugulin sa inyong mga kalayawan.” (Santiago 4:3) Sinumang magulang ay hindi papayag na magbigay ng mga bagay na alam niyang makasasama sa kaniyang mga anak. Gayundin naman ang Dios, hindi Siya nagkakaloob ng dalangin na alam Niyang gagamitin lamang sa kalayawan at sa kasamaan.

Ang kasamaan ng tao ay nagiging daan upang ang Dios ay hindi tumugon sa kanilang mga daing. Dito ay mauunawaan natin na ang mga panalangin ng masasama ay hindi Niya pinakikinggan. Kung mayroon mang tumutugon sa panalangin ng masama ay tinitiyak ng Biblia na hindi ito nagmula sa Dios. Tumawag man ang masama sa Dios ay hindi ito pinakikinggan, “Doo’y tumatawag sila, nguni’t walang sumasagot, dahil sa kapalaluan ng mga masamang tao.” (Job 35:12)

Normal sa ating mga tao at mga lingkod na dumaing at umasa sa Dios. Kaya lang, may tamang pagdaing upang dinggin ng Dios. Ang sinaunang Israel ay naging madaingin at naging mapagbulong sa kanilang kalagayan. Inupasala nila ang kanilang lider na si Moises, sa pagaalinlangang sila ay pababayaan ng Dios. Nagkulang sila sa pananampalataya sa Dios nang sila ay alisin sa Egipto at maglakbay sa ilang patungo sa lupang Canaan.

Sa panahong ang tao ay nakakaranas ng hirap at bagabag, nasusumpungan ito sa pagaalinlangan at kadalasan ay nagrereklamo sa kaniyang kalagayan. Ang mga taong hindi nagbibilang ng pagpapala sa kanilang buhay ay kadalasang nagiging madaingin at mapagbulong.

Ang ganito ay hindi ugali ng isang mananampalataya. Ang isang lingkod na umaasa at nagtitiwala sa Dios ay kumikilala sa Kaniyang mga biyaya at pagpapala, nagtitiwala sa Kaniyang kakayahan at kapangyarihan, na hindi Siya magpapabaya kahit kailan at walang dahilan para magreklamo at mawalan ng kasiyahan sa buhay. Ang tunay na mananampalataya ay dumadaing at nagtitiwala sa Dios. Umaasa siya na sa kaniyang pagdaing at paghibik ay didinggin siya ng Dios.

Mayroon lamang hinihingi sa atin ang Dios, na kung marunong tayong dumaing at humiling dapat ay mayroon din tayong pusong mahabagin lalo na sa pagdaing ng ating kapuwa. Sinabi ng Biblia, “Ang nagtatakip ng kaniyang mga pakinig sa daing ng dukha, siya naman ay dadaing, nguni’t hindi didinggin.” (Kawikaan 21:13) Kaya’t kailangan pala nating maging mahabagin sa iba upang tayo naman ay tumanggap din ng habag mula sa Kaniya.

Sa mga sulat ni Apostol Pablo, ipinahayag niya na ang pagdaing sa Dios ay hindi lamang ipinatutungkol sa pangangailangang pansarili. Dapat ding idaing sa Dios ang kalagayan ng ibang mananampalataya. Gaya nang kaniyang sinabi, “Na parating sa bawa’t daing ko, ay masayang nananaing ako na patungkol sa inyong lahat.” (Filipos 1:4)

Katunayan ay kaniyang inatasan ang lahat na kapag dadalangin o dadaing sa Dios ay huwag kakalimutan ang kalagayan ng ibang mga mananampalataya, “Na magsipanalangin kayo sa Espiritu ng lahat ng panalangin at daing sa buong panahon, at mangagpuyat sa buong katiyagaan at daing na patungkol sa lahat ng mga banal.” (Efeso 6:18)

Pakatandaan natin na ang pakinig ng Dios ay laging nakakiling sa Kaniyang mga lingkod na nagtitiwala at umaasa, “Sapagka’t ang mga mata ng Panginoon ay nasa mga matuwid, At ang kaniyang mga pakinig ay sa kanilang mga daing: Nguni’t ang mukha ng Panginoon ay laban sa mga nagsisigawa ng masama.” (1 Pedro 3:12)

Kung ibig nating ang ating dalangin at hiling ay magkaroon ng katuparan, tiyakin nating ito ay gugugulin natin sa mabuti, naaayon sa kalooban ng Dios at higit sa lahat ay sa lalong ikararangal ng Kaniyang banal na pangalan.

 

Posted in Filipino Topics | Tagged , , | Leave a comment