(Sermon ukol sa Pasasalamat Sa Ika- 91 Taon Ng I.D.K.H.)

Watch the Video of the Worship Service here. 

Mahalaga ang pagtuturo sa loob ng iglesia ng Dios. Sa pamamagitan ng mga salita ng Dios, nakakakuha tayo ng inspirasyon upang magbigay ng lakas sa panahon ng pagsubok. Nagsisilbing gabay ang mga ito upang hindi tayo maligaw sa landas na ating tinatahak at tanglaw upang sa madilim na sanlibutang ito ay magkaroon tayo ng tunay na liwanag.

Mula noon at magpahanggang ngayon, hangad ng Dios na ang Kaniyang mga lingkod ay marating ang tagumpay at mapagwagian ang lahat ng mga pagsubok at tukso ng sanlibutang ito. At sa pamamagitan ng mga salita ng Dios ay nagagawa nating lagpasan ang lahat, bagay na kung wala ang mga ito ay tiniyak na tayo’y mabibigo.

Hindi madali ang magtagumpay sa buhay na ito. Marami ang mga kahadlangan, pangunahin ang kaaway ng Dios at ang mga kampon nito na naghahasik ng kasamaan at pinasasama ang daan ng katuwiran at katotohanan. Sa pamamagitan ng pakunwaring pangangaral, ang layunin nila ay iligaw ang marami, lalo na ang mga tunay na lingkod ng Dios.

Noon pa man ay nagbilin na ang Panginoong Hesus, (Mateo 24:4) “At sumagot si Jesus at sinabi sa kanila, Mangagingat kayo na huwag kayong mailigaw ninoman.” Ang layunin ng kalaban ay takpan ang katotohanan, at magagawa lamang nila ito kung dadayain nila ang mga tao. (Colosas 2:4) “Ito’y sinasabi ko, upang huwag kayong madaya ng sinoman sa mga pananalitang kaakitakit.”

Kung hindi tayo magiingat ay madali tayong mahihikayat. Kung hindi sapat ang ating kaalaman madali tayong matutukso. (2 Corinto 11:3) “Nguni’t ako’y natatakot, baka sa anomang paraan, kung paanong si Eva ay nadaya ng ahas sa kaniyang katusuhan, ang inyong walang malay at malinis na mga pagiisip na kay Cristo ay pasamain.”

Kaya kung hindi tayo magpapakatalino na gaya ng ahas, tiyak na madadaya tayo nito. Ang ibang nadaya ay nanghina. Ang ibang nadaya ay naitalikod sa kanilang pananampalataya. Ang ibang nadaya ay nagsibaling sa walang kabuluhang aral. (1 Timoteo 1:6) “Na pagkasinsay ng iba sa mga bagay na ito ay nagsibaling sa walang kabuluhang pananalita.”

Ang iba’y kaydaling nahikayat at naniwala sa ibang aral palibhasa’y walang ugat ang pananampalataya. (Galacia 1:6-7) “Ako’y namamangha na kay dali ninyong nagsilipat sa ibang evangelio buhat sa tumawag sa inyo sa biyaya ni Cristo; Na ito’y hindi ibang evangelio: kundi mayroong ilan na sa inyo’y nagsisiligalig, at nangagiibig na pasamain ang evangelio ni Cristo.

Subalit ano ang kalagayan ng isang lingkod sa harap ng Dios?

Sa katotohanan, ang isang lingkod na nananahan sa mga salita ng Dios ay hindi na nangangailangan pa na turuan ng sinoman. Ang mga aral na tinanggap ay sapat upang maging matibay at maging malalim ang pagtitiwala sa Dios. (1 Juan 2:26-27) “Isinulat ko sa inyo ang mga bagay na ito tungkol sa mga may ibig na magligaw sa inyo. At tungkol sa inyo, ang pagkapahid na sa kaniya’y inyong tinanggap ay nananahan sa inyo, at hindi ninyo kailangang kayo’y turuan ng sinoman; nguni’t kung paanong kayo’y tinuturuan ng kaniyang pahid tungkol sa lahat ng mga bagay, at siyang totoo, at hindi kasinungalingan, at kung paanong kayo’y tinuruan nito, ay gayon kayong nananahan sa kaniya.”

Bukod dito, mayroong mga itinalagang tagapagturo ng pananampalataya at katotohanan, na ang mga ito ay masusumpungan sa iglesia ng Dios, na siyang pinaglagyan ng Dios ng mga Apostol at mga guro ng katuwiran. (1 Timoteo 2:7) “Na dito’y itinalaga ako na tagapangaral at apostol (sinasabi ko ang katotohanan, hindi ako nagsisinungaling), guro sa mga Gentil sa pananampalataya at katotohanan.” (1 Corinto 1:1-2) “Si Pablo, na tinawag na maging apostol ni Jesucristo sa pamamagitan ng kalooban ng Dios, at si Sostenes na ating kapatid, Sa iglesia ng Dios na nasa Corinto, sa makatuwid baga’y sa mga pinapagingbanal kay Cristo Jesus, na tinawag na mangagbanal, na kasama ng lahat ng mga nagsisitawag sa bawa’t dako, sa pangalan ng ating Panginoong Jesucristo, na kanila at ating Panginoon:” (1 Corinto 12:28) “At ang Dios ay naglagay ng ilan sa iglesia, una-una’y mga apostol, ikalawa’y mga propeta, ikatlo’y mga guro, saka mga himala, saka mga kaloob na pagpapagaling, mga pagtulong, mga pamamahala, at iba’t ibang mga wika.”

Kaya nga kung espirituwal ang paguusapan, at ang usapin ay patungkol sa pananampalataya, gaya nang pahayag ni Apostol Pablo, huwag nating pahintulutan na anumang usapin ay dalhin pa natin sa mga walang unawa at walang pananampalataya.

Gaano kahalaga ang papel na ginagampanan ng mga itinalagang tagapagturo sa iglesia ng Dios?

Ang layunin ng Dios ay maipaalam sa atin ang katotohanan at kaligtasan. Makakamit lamang natin ito kung mayroong magtuturo sa atin ng katuwirang ikasasakdal. Ito ang mahalagang papel na gagampanan ng mga tagapagturo sa iglesia ng Dios, samakatuwid ay maihatid ang mga lingkod sa kasakdalan ng pananampalataya. (Efeso 4:12) “Sa ikasasakdal ng mga banal, sa gawaing paglilingkod sa ikatitibay ng katawan ni Cristo:”

Kung walang tagapagturo, mauunawaan ba natin ang lawak ng kagandahang loob at pagibig ng Dios?

Mauunawaan ba natin ang mga malalalim na bagay ng Dios kung hindi natin natutunan sa ating mga tagapangaral?

Hindi baga sila ang nagpakilala sa atin ng mga hiwaga at lihim ng Dios? (Efeso 3:18-19) “Ay lumakas upang matalastas pati ng lahat ng mga banal kung ano ang luwang at ang haba at ang taas at lalim, At makilala ang pagibig ni Cristo na di masayod ng kaalaman, upang kayo’y mangapuspos hanggang sa buong kapuspusan ng Dios.” (Efeso 3:9) “At maipakita sa lahat ng mga tao kung ano ang pagiging katiwala sa hiwaga na sa lahat ng panahon ay inilihim ng Dios na lumalang ng lahat ng mga bagay. Upang ngayo’y sa pamamagitan ng iglesia, ay maipakikilala sa mga pamunuan at sa mga kapangyarihan sa sangkalangitan ang kapuspusan ng karunungan ng Dios.”

Ang iglesia ng Dios ang tagapagpakilala ng kapuspusan ng karunungan ng Dios, at ito ay sa pamamagitan ng mga isinugo o mga tagapangaral nito.

Ngunit ano ang ilan sa mga pangyayaring naganap sa ilang mga lingkod sa kabila ng pagkakaroon ng mga tagapangaral na magbibigay sa kanila ng unawa, sapat upang marating ang kasakdalan?

Hindi lahat ng mga lingkod ay naging tagatupad ng mga salita ng kanilang napakinggan. Ang ilan sa kanila ay tumalikod sa mga aral. Ang ilan sa kanila ay naging mapurol sa pakikikinig pa lamang ng mga salita ng Dios. (Hebreo 5: 11-12) “Tungkol sa kaniya’y marami kaming sasabihin, at mahirap na saysayin, palibhasa’y nagsipurol kayo sa pakikinig. Sapagka’t nang kayo’y nangararapat nang maging mga guro dahil sa kaluwatan, ay muling kayo’y nangangailangan na kayo’y turuan ninoman ng mga unang simulain ng aral ng Dios; at naging tulad sa mga nangangailangan ng gatas, at hindi ng pagkaing matigas.”

Kahit anong ganda ng aral o mga salita ng Dios kung hindi naman tatalimahin ng mga nakinig, nawawalan ng kabuluhan ito sa buhay ng isang lingkod. Anong saysay o halaga ng mga ito kung hindi lubos na naunawa? Sapagkat kung tunay na talagang sadyang naunawaan ang mga bagay na itinuturo, hindi maaaring hindi nila ito bigyan ng halaga sa kanilang buhay. At dahil sa hindi nga ito lubos na naunawaan, huwag nating hanapin na ito ay kanilang gaganapin. (Mateo 13:14) “At natutupad sa kanila ang hula ni Isaias, na sinasabi, Sa pakikinig ay inyong maririnig, at sa anomang paraa’y hindi ninyo mapaguunawa; At sa pagtingin ay inyong makikita, at sa anomang paraa’y hindi ninyo mamamalas.”

Ilan sa kanila’y itinulad ng Biblia na gaya nang tumitingin sa salamin, na nakikita lamang ang sarili samantalang nakikinig ng salita ng Dios, ngunit kapagdaka ay nalilimutan ang kanilang sarili pagkatapos nilang makinig. (Santiago 1:23-24) “Sapagka’t kung ang sinoman ay tagapakinig ng salita at hindi tagatupad, ay katulad siya ng isang tao na tinitingnan ang kaniyang talagang mukha sa salamin: Sapagka’t minamasdan niya ang kaniyang sarili, at siya’y umaalis at pagdaka’y kaniyang nalilimutan kung ano siya.”

Ang ilan nama’y pinagmatigas ang kanilang mga kalooban at nagwalang bahala sa babala ng mga aral ng kanilang napakinggan. Anuman ang kanilang gawin, kung ginawa na nilang bato ang kanilang puso ay hindi na sila dadaluyan pa ng Espiritu ng pagkaunawa ng mga katuwiran ng Dios. (Mateo 13:15) “Sapagka’t kumapal ang puso ng bayang ito, At mahirap na mangakarinig ang kanilang mga tainga, At kanilang ipinikit ang kanilang mga mata; Baka sila’y mangakakita ng kanilang mga mata, At mangakarinig ng kanilang mga tainga, At mangakaunawa ng kanilang puso, At muling mangagbalik loob, At sila’y aking pagalingin.”

Gaya ng talinhaga ng Panginoong Hesus, ang ilan sa kanila ay itinulad sa hinasikan ng binhi na bunga ng sari-saring kadahilanan, ay hindi nagkaroon ng buhay ang binhi. Hindi nagkaroon ng bisa sa kanilang buhay ang mga salitang kanilang napakinggan. (Mateo 13:3-7) “At pinagsalitaan niya sila ng maraming mga bagay sa mga talinghaga, na sinasabi, Narito, ang manghahasik ay yumaon upang maghasik. At sa paghahasik niya, ay nangahulog ang ilang binhi sa tabi ng daan, at dumating ang mga ibon at kinain nila; At ang mga iba’y nangahulog sa mga batuhan, na doo’y walang sapat na lupa: at pagdaka’y sumibol, sapagka’t hindi malalim ang lupa: At pagsikat ng araw ay nangainitan; at dahil sa walang ugat, ay nangatuyo. At ang mga iba’y nangahulog sa mga dawagan, at nagsilaki ang mga dawag, at ininis ang mga yaon.”

Ang iba nama’y bagaman nataniman ng aral ay mababaw ang pagkakatanim nito sa kanilang puso at kalooban, kung kaya’t madaling nahihikayat ng ibang aral, ang mga ito ay aral na iba sa kanilang tinanggap nang una. At ito’y hindi na nakapagtataka pa sapagkat hinulaan ng Biblia na darating ang araw na ito’y magaganap sa ilang mga lingkod ng Dios. (1 Timoteo 4:1-2) “Nguni’t hayag na sinasabi ng Espiritu, na sa mga huling panahon ang iba’y magsisitalikod sa pananampalataya, at mangakikinig sa mga espiritung mapanghikayat at sa mga aral ng mga demonio, Sa pamamagitan ng pagpapaimbabaw ng mga tao na nagsisipagsalita ng mga kasinungalingan, na hinerohan ang kanilang mga sariling budhi ng waring bakal na nagbabaga.”

Sa huli, ilan sa kanila ay nahiwalay sa iglesia ng Dios. (Efeso 4:18) “Na sa kadiliman ng kanilang pagiisip, ay nangahiwalay sa buhay ng Dios, dahil sa kahangalang nasa kanila, dahil sa pagmamatigas ng kanilang puso.”

Ano ang payo sa ating lahat upang maganap sa atin ang sinasabi ng Biblia na hindi na tayo kailangang turuan pa ninuman?

Pakatandaan nating anumang payo, gaano man ito kaganda, nagiging makabuluhan lamang ito kung ating susundin. Hamon sa atin ang aralin na ito kung paano natin lubos na tatalimahin ang mga aral sa loob ng iglesia ng Dios. Kailangang patunayan natin sa harap ng Dios at ng mga kapuwa natin lingkod na nag-uugat sa atin ang pananampalatayang ibinigay sa atin, gaya nang pagkakaturo sa atin ng ating mga tagapangaral. (Colosas 2:7) “Na nangauugat at nangatatayo sa kaniya, at matibay sa inyong pananampalataya, gaya ng pagkaturo sa inyo, na sumasagana sa pagpapasalamat.”

Kaya dapat lamang na matiyagang ingatan ang salitang ipinangaral sa atin sapagkat ang magiging katumbas nito ay ang kaligtasan ng ating mga kaluluwa. (1 Corinto 15:2) “Sa pamamagitan naman nito’y ligtas kayo kung matiyaga ninyong iingatan ang salitang ipinangaral ko sa inyo, maliban na kung kayo’y nagsipanampalataya nang walang kabuluhan.”

Kalakip ng matiyagang pagiingat sa mga salitang inaaral sa atin, sikapin nating maging matibay sa paninindigan sa mga ito. Ang tunay na lingkod ay matibay sa kaniyang paninindigan sa pananampalatayang kaniyang tinanggap. Hindi siya madaling mahikayat ng ibang aral. (Hebreo 13:9) “Huwag nga kayong padala sa mga turong sarisari at di kilala: sapagka’t mabuti na ang puso ay patibayin sa pamamagitan ng biyaya; hindi sa pamamagitan ng mga pagkain, na di pinakikinabangan ng mga nagabala sa kanila.” (Efeso 4:14) “Upang tayo’y huwag nang maging mga bata pa, na napapahapay dito’t doon at dinadala sa magkabikabila ng lahat na hangin ng aral, sa pamamagitan ng mga daya ng mga tao, sa katusuhan, ayon sa mga lalang ng kamalian.”

At walang pinakamabisang paraan ng matiyagang pagiingat sa mga salita ng Dios kundi sa pamamagitan ng pagsasagawa nito. Kaya kung tayo’y tinawag sa kabanalan, nararapat lamang na magsilakad tayo ng ayon sa pagkakatawag sa atin. (Efeso 4:1-3) “Namamanhik nga sa inyo akong bilanggo sa Panginoon, na kayo’y magsilakad ng nararapat sa pagkatawag na sa inyo’y itinawag, Ng buong kapakumbabaan at kaamuan, na may pagpapahinuhod, na mangagbatahan kayo-kayo sa pagibig; Na pagsakitan ninyong ingatan ang pakikipagkaisa sa Espiritu sa tali ng kapayapaan.”

Sa kanilang mga hindi nakapanatili, kahabaghabag ang kanilang nagiging kalagayan sa paningin ng Dios. (2 Pedro 2:20-21) “Sapagka’t kung, pagkatapos na sila’y makatakas sa mga pagkahawa sa sanglibutan sa pamamagitan ng pagkakilala sa Panginoon at Tagapagligtas na si Jesucristo, ay muling mahalubiluhan at madaig niyaon, ay lalong sumasama ang huling kalagayan nila kay sa nang una. Sapagka’t magaling pa sa kanila ang hindi nakakilala ng daan ng katuwiran, kay sa, pagkatapos na makakilala ito ay tumalikod sa banal na utos na ibinigay sa kanila.”